တာ၀န္မဟုတ္တဲ့အသိ

အြန္လိုင္းကေန အစ္ကိုတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔ၿပီး စကားစပ္မိလို႔ ေျပာမိတာေလးေတြ ျပန္ေျပာခ်င္မိပါတယ္။ သူ႔အေၾကာင္း ကိုယ့္အေၾကာင္းေလး အနည္းငယ္ေျပာမိၿပီး သူလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေလးေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သူကေျပာျပပါတယ္။ သူေျပာတဲ့ စကားေလး အတုိင္းပါပဲ..

သူအခု ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနတယ္ေပါ့.. သူႏိုင္ငံရပ္ျခားမသြားခင္.. ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဗုဒၶဘာသာကေလးသူငယ္ေတြအတြက္ ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္း ဖြင့္ခဲ့တာ ငါးႏွစ္ေတာင္ ရွိသြားၿပီး.. သူနဲ႔အတူ ဆရာေတာ္တစ္ပါးနဲ႔ သင္တန္းဆရာမႏွစ္ဦးက ဦးေဆာင္ၿပီး ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့တာပါ။ အသိပညာဗဟုသုတ နည္းပါးၿပီး ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမနဲ႔ အလွမ္းေ၀းေနတဲ့ ကေလးသူငယ္ေတြကို ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမေတြ ရင္ထဲေရာက္ရွိေစေရး၊ ဘာသာတရားကုိ တန္ဖိုးထားတတ္ေစေရးနဲ႔ ကေလးသူငယ္ေတြ ယဥ္ေက်းလာေစၿပီး အသိဥာဏ္အလိမၼာ တိုးလာေစေရးတို႔အတြက္ အဓိကရည္ရြယ္ၿပီး ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့တာပါ။ ဘာရံပံုေငြမွလည္းမရွိ ဘယ္သူမွလည္း ေထာက္ပံ့မႈမရွိဘဲ ကိုယ္ရဲ႕တတ္စြမ္းတဲ့ဘက္ကေန ကေလးသူငယ္ေတြကို အခမဲ့သင္ၾကားေပးၿပီး အသိပညာေတြ တိုးတက္လာေအာင္.. သင္တန္းမတက္ခ်င္တဲ့ အသိဥာဏ္ႏုနယ္တဲ့ ကေလးသူငယ္ေတြကို.. အစားလည္းေကၽြး.. သင္တန္းမွာဆုရတဲ့ကေလးေတြကို ဆုလည္းခ်ေပးၿပီး သင္တန္း တက္ခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္လာေအာင္ အဖက္ဖက္မွ ႀကိဳးစားၿပီး ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့တာပါ။ ဒီလိုမ်ိဳးေလးေတြနဲ႔ စည္းရံုးၿပီး သင္တန္းကို ေရရွည္တည္တံ့ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ခဲ့တာ.. ယခုဆို သင္တန္းမွာ ဗုဒၶဘာသာကေလးသူငယ္ေတြ (၁၀၀)ေတာင္ ေက်ာ္သြားၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။

အင္မတန္မွ ရင္ထဲမွာ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္မိပါတယ္။ အမိေျမရဲ႕အေ၀းတစ္ေနရာမွာ ေရာက္ေနေပမယ့္.. ကိုယ့္ရဲ႕တတ္စြမ္းတဲ့ စြမ္းအားေတြနဲ႔ အနာဂါတ္လူငယ္ေတြကို ပံ့ပိုးေပးေနတဲ့ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ရဲ႕စိတ္ရင္းကို မခ်ီးက်ဴးပဲ မေနႏုိင္ပါဘူး။ သူ႔ရဲ႕ရင္ထဲကေစတနာေတြကိုလည္း ၾကည္ညိဳေလးစားမိျပန္ပါတယ္။ ေၾသာ္.. လူသာငယ္တာ.. အေတြးေတြ မငယ္ေတာ့ဘူး..။ လူကသာ အမိေျမရဲ႕အေ၀းမွာရွိေနတာ.. ရင္ထဲမွာေတာ့ အမိေျမမွာရွိေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာကေလးသူငယ္ေတြ အေပၚမွာ ထားရွိတဲ့ အစ္ကို႔ရဲ႕ေမတၱာတရားကေတာ့ အစဥ္နီးစပ္ေနတာပါပဲ…။ ပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ႔ ႀကိဳးစားရွာေဖြထားတဲ့ ကိုယ့္လုပ္အားကရရွိတဲ့ေငြေလးနဲ႔ တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန အနာဂါတ္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ ေထာက္ပံ့ေပးေနတာဟာ အင္မတန္ မြန္ျမတ္လွပါေပတယ္..။ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမေတြနဲ႔ အလွမ္းေ၀းေနၿပီး ဘာသာေရးအသိနည္းပါးတဲ့ ကေလးသူငယ္ အေယာက္(၁၀၀)ကို ဘုရားရွင္ရဲ႕အဆံုးမေတြကို တန္ဖိုးထားတတ္လာေအာင္.. လိမၼာယဥ္ေက်းလာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးလိုက္တာဟာ ဘုရားအဆူ(၁၀၀) တည္ေပးလိုက္တာထက္ေတာင္ သာလြန္ပါေသးတယ္..။ အျပင္မွာတည္ထားတဲ့ ေစတီဘုရားေတြကမွ ေလဒဏ္ မိုးဒဏ္ ရာသီဥတုဒဏ္ေတြနဲ႔ အဖ်က္အဆီး အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပ်က္စီးႏုိင္ေပမယ့္.. ကေလးသူငယ္ေတြရဲ႕ရင္ထဲမွာ ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမေတြကေတာ့.. သူတို႔ေတြ ေသဆံုးသြားတဲ့အထိ.. သံသရာအထိ တည္ၿမဲသြားမယ္ဆိုတာ မလြဲႏုိင္ပါဘူး..။

အစ္ကိုထပ္ေျပာတဲ့ စကားေလး မွတ္သားမိပါေသးတယ္.. “ကေလးေကာင္းမွ လူႀကီးေကာင္းမွာပါ” ဆိုတဲ့ စကားေလးပါ။ အင္မတန္ မွတ္သားသင့္တဲ့ စကားေလးပါပဲ.. အစ္ကိုေရ။ တကယ္ပါ..။ မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ၾသ၀ါဒအတုိင္းဆိုရင္ေတာ့.. “ေရွ႕ေဆာင္ႏြားလား၊ အေျဖာင့္သြားမွ၊ ေနာက္ႏြားတစ္ သိုက္၊ အေျဖာင့္လိုက္၏” ဆိုတဲ့အတုိင္းပါပဲ..။ ဗုဒၶရဲ႕သာသနာမွာ.. ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြကို ခံယူက်င့္သံုး ေနတဲ့ ဘုရားတပည့္သားသံဃာေတာ္ေတြ လိုအပ္သလို.. ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမေတြကို သက္၀င္ယံုၾကည္ၿပီး သာသနာကို ေထာက္ပံ့ၾကည္ညိဳကိုးကြယ္တတ္တဲ့ လူပုဂၢိဳလ္ေတြလည္း မ်ားစြာလိုအပ္တယ္ ဆိုတာေလးကို သိေစခ်င္တာပါ။ သာသနာကို ေထာက္ပံ့ၾကည္ညိဳတတ္တဲ့ လူပုဂၢိဳလ္ေတြ နည္းသထက္ နည္းလာမယ္ဆိုရင္ သာသနာဟာလည္း အေႏွးနဲ႔အျမန္ ကြယ္ေပ်ာက္ရမွာပါ။ ဗုဒၶရဲ႕သာသနာထြန္းေတာက္ဖို႔ဆိုရင္.. ဆရာနဲ႔ဒကာညီမွ်ၿပီး သာသနာကို အက်ိဳးျပဳႏိုင္ဖို႔ဟာ အေရးႀကီးဆံုးပါပဲ။ ဒါမို႔လို႔လည္း အစ္ကိုေျပာလိုက္တဲ့ ကေလးေကာင္းမွ လူႀကီးေကာင္းမယ္ဆိုတဲ့ စကားေလးကို တန္ဖိုးရွိလွပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တာပါ။ “ယခုလူငယ္ ေနာင္၀ယ္လူႀကီး” တဲ့.. ဒီကေလးသူငယ္ေလးေတြ ငယ္စဥ္ကတည္းက သာသနာ့တန္ဖိုး သိလာမယ္ဆိုရင္.. သူတို႔တစ္ေတြႀကီးရင့္လာတဲ့အခ်ိန္ခါ သာသနာအေပၚမွာ ပိုၿပီးတန္ဖိုးထားတတ္လာရင္.. ဗုဒၶရဲ႕သာသနာဟာ ေနေရာင္လေရာင္အလား ထြန္းေတာက္ လာလိမ့္မယ္ဆိုတာ မလြဲျပန္ပါဘူး..။

ကေလးေလးပဲ ဘာမွမသိေသးပါဘူး.. ဘာမွအေရးမႀကီးပါဘူးဆိုၿပီး ဒီအတုိင္းပစ္ထားလိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့.. ဘာသာေရးအေျခခံ မရွိတဲ့.. ဘာသာေရးအသိမရွိတဲ့ သားဟာ က်ားျဖစ္လာႏုိင္သလို.. သမီးဟာလည္း မီးျဖစ္လာႏုိင္ပါတယ္..။ ဘာသာျခားျဖစ္သြားဖို႔ ဆိုတာလည္း အင္မတန္ လြယ္ကူသြားသလို.. သာသနာ့တန္ဖိုးကိုသိၿပီး တန္ဖိုးထားဖို႔ဆိုတာလည္း ေခါင္းထဲမွာ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ သူ႔အတြက္ တစ္ခုခုအက်ိဳးရွိမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ရဲ႕သာသနာကို ေျခစံုကန္ၿပီး ထြက္ခြာသြားမွာပါ..။ တန္ဖိုးရွိမွန္း နားမလည္ေတာ့ တန္ဖိုးမသိေပဘူးေပါ့..။ ဒီေတာ့ တန္ဖိုးသိဖို႔အတြက္ဆိုရင္ ဘယ္သူေတြ တာ၀န္အရွိဆံုးလဲ..။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္းမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္..။ ဒါဟာ တကယ္ေတာ့.. တာ၀န္တစ္ရပ္အေနနဲ႔ ခံယူထားသင့္တဲ့ အရာမဟုတ္ပါဘူး.. ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္းရဲ႕ ရင္ထဲႏွလံုးသားထဲမွာ ခံယူထားရမယ့္.. ရွိထားသင့္တဲ့ သိထားရမယ့္ အသိတရားေတြပါ။ မိမိကိုယ္တုိင္ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕အႏွစ္သာရကိုသိရွိၿပီး ကိုယ္တုိင္ခံယူက်င့္သံုးေနသလို.. အနာဂါတ္လူငယ္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကိုလည္း သိရွိလာႏိုင္ေအာင္.. လိုက္နာက်င့္ၾကံတတ္လာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးဖို႔ဆိုတာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္းမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။

အဓိကအေနနဲ႔ကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မိဘတုိင္းမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ “လက္ဦးဆရာမည္ထိုက္စြာ ပုဗၺာစရိယ မိႏွင့္ဖ” တဲ့..။ ဒီေတာ့.. လက္ဦးဆရာျဖစ္တဲ့ မိနဲ႔ဖဟာ အဓိကက်တဲ့ အခန္းက႑ တစ္ရပ္မွာ ပါ၀င္ပါတယ္။ ခုေတာ့ျဖင့္.. မိဘေတြက ကိုယ့္သားသမီးေလး ဘုရားကို ဦးခ်ေနတာနဲ႔တင္  ဟုတ္လွၿပီလို႔ ထင္ေနၾကပါတယ္။ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ကထဲကမွ ဘာသာေရးအသိျဖစ္တဲ့ ဘုရားအဆံုးမေတြ ထည့္ေပးမထားေတာ့.. ဘာသာျခားနဲ႔ ေကာက္ယူသြားခါက်မွ အေမြျဖတ္ရ.. သားသမီးအျဖစ္ စြန္႔ျပစ္ရနဲ႔.. အင္မတန္ အရုပ္ဆိုးအက်ဥ္းတန္ေစပါတယ္။ ကိုယ့္သားသမီး ဘာသာျခားလက္ထဲမွာ ဘယ္လိုျဖစ္ေနမလဲဆိုတာကို အေလးမထားမိဘဲ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ပစ္ၾကပါတယ္။  ဒီဆံုးရံႈးမႈဟာ ဗုဒၶဘာသာမ်ိဳးဆက္ျဖစ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာမိန္းကေလးလည္း ဆံုးရႈံးသလို.. သူနဲ႔ရရွိေမြးဖြားလာတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြပါ ဘာသာျခားအျဖစ္ အကုန္ကူးေျပာင္းသြားရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာမ်ိဳးဆက္ပါ ဆံုးရႈံးေစပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ မိဘေတြအတြက္လည္း အမ်ိဳးေကာင္း သားသမီးတစ္ေယာက္ နစ္နာသလို.. သာသနာအတြက္လည္း ဥပသကာေကာင္းတစ္ေယာက္ ဆံုးရႈံးရတာပါပဲ။ ဒါမို႔လို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မိဘတုိင္းဟာ.. ကိုယ့္ရဲ႕သားသမီးေတြကို သာသနာ့တန္ဖိုးသိရွိေအာင္ သြန္သင္ေပးဖို႔ တာ၀န္ရွိတယ္လို႔ ေျပာလိုတာပါ။

ကၽြန္ေတာ့အေဖ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအၿမဲဆံုးမတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းရွိပါတယ္.. “သားေရ.. အေဖကေတာ့မင္းကို အျပစ္မလုပ္ခင္ အျပစ္မလြန္မိခင္မွာပဲ လမ္းမွားမေရာက္ရေအာင္ ေျပာဆိုဆံုးမၿပီး တားျမစ္တတ္တယ္.. ျဖစ္ၿပီးမွေတာ့ ဘာတစ္ခြန္းမွ ေျပာလိမ့္မယ္ မထင္နဲ႔” ဆိုတဲ့ ဆံုးမစကားေလးပါ။ အေဖေျပာတဲ့ စကားေလးဟာ အမွားတစ္ခုခု လုပ္မိေတာ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ေခါင္းထဲမွာ အလိုလိုေပၚလာတတ္ပါတယ္..။ ဒီလိုပါပဲေနာ္.. အုပ္ထိန္းသူ မိဘေတြအေနနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕သားသမီးကို လမ္းမွားမေရာက္ခင္မွာ တားမိဖို႔.. လမ္းမွန္မွာ ေလွ်ာက္လွမ္းတတ္ေစဖို႔ဆိုရင္.. ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမေတြနဲ႔ ထိန္းကြပ္ထားဖို႔ဟာ အေရးႀကီးပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို လမ္းမွားေလွ်ာက္မိမွ မွားတယ္လို႔ ေျပာမယ့္အစား.. လမ္းမွားမေလွ်ာက္ခင္ လမ္းမွန္ကို ခ်ျပေပးၿပီး ေလ်ာက္တတ္ဖို႔ သြင္သင္ေပးျခင္းဟာ အဓိကက်ပါတယ္။ ခုကၽြန္ေတာ္ေျပာေနတဲ့စကားေတြဟာ.. တကယ္ေတာ့ အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အစ္ကိုတို႔ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့.. လမ္းမွန္ကိုခ်ျပေပးၿပီး လမ္းမွန္ကိုေလွ်ာက္တတ္ေအာင္ သင္ၾကားေပးေနတဲ့ ယဥ္ေက်းလိမၼာဗုဒၶဘာသာသင္တန္းေတြမွာ ေလ်ာက္လွမ္းခိုင္းဖို႔ပါပဲ..။

ယခုအခ်ိန္အခါမွာ မိဘေတြက သားသမီးေတြကို ဘာသာေရးအသိေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ေပးဖို႔ဆိုတာ အခ်ိန္မရွိသေလာက္ ရွားပါတယ္။ ကိုရီးယားကားၾကည့္ဖို႔.. အေပ်ာ္ခရီးထြက္ဖို႔.. မဟုတ္တဲ့ကိစၥေတြနဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္းဖို႔ေတာ့ အခ်ိန္ေပးတတ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕သားသမီးေတြကို ဘာသာေရးနဲ႔နီးစပ္ေအာင္.. ယဥ္ေက်းလိမၼာ အသိတရားေတြ ထည့္ေပးဖို႔ေတာ့ မစဥ္းစားမိတတ္ၾကပါဘူး။ ဒါေတြဟာ ကိုယ့္ရဲ႕သားသမီးေတြကို လမ္းမွားမေရာက္ရေအာင္ တြန္းပို႔ေနတာနဲ႔တူသလို.. သာသနာ့အက်ဳိး ကိုလည္း ဆုတ္ယုတ္ေစေအာင္ မလုပ္ေပမယ့္ လုပ္ေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ အခုလို သာသနာကို တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းေတြ.. ဆရာေတာ္ဘုရားေတြ ဖြင့္လွစ္ေပးတဲ့ ေႏြရာသီအားလပ္ရက္ ဘာသာေရးအသိသင္တန္းေတြ၊ တနဂၤေႏြေန႔ အားလပ္ရပ္ေတြမွာ ဖြင့္လွစ္ေပးတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ(Sunday school)လိုမ်ိဳး သင္တန္းေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ေပးဖို႔က်ေတာ့ ဘယ္သူမွ သတိတရအေနနဲ႔ အခ်ိန္ေပးၿပီး မလုပ္ေပးတတ္ၾကပါဘူး။ ဖြင့္တဲ့သူေတြက ဖြင့္ေပးတာေတာင္ မတက္ႏုိင္ၾကဘူးဆိုေတာ့ ဘယ္သူေတြမွာ တာ၀န္ရွိျပန္မွာလဲ။ လူငယ္တစ္ေယာက္ကို လမ္းမွန္ေပၚမွာ အတင္းေလ်ာက္ခိုင္းစရာ မလိုပါဘူး.. လမ္းမွန္ေပၚတင္ေပးၿပီး လမ္းမွန္ဆိုတာကို နားလည္သေဘာေပါက္ေစဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။ ဒီလိုလမ္းမွန္ကို အမွန္တကယ္သိသြားရင္.. မေလွ်ာက္ပါနဲ႔ဆိုတာေတာင္ သူကဆက္ေလွ်ာက္ေနပါလိမ့္မယ္။ မိဘေတြအေနနဲ႔လည္း လမ္းမွန္ေတြေပၚကို တင္ေပးပါလို႔ ေျပာခ်င္မိပါတယ္..။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း အေနနဲ႔လည္း ကိုယ့္ရဲ႕အနာဂါတ္ လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကို လမ္းမွန္ေပၚေရာက္ေအာင္ တင္ေပးပါလို႔ ေျပာလိုပါတယ္။

ဒီပိုစ့္ေလးေရးမိတာဟာ အြန္လိုင္းမွာေတြ႔ခြင့္ရတဲ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ ေၾကာင့္ပါ။ သူလည္း ဒီလိုသင္တန္းမ်ိဳးေတြကို ဒို႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအေနနဲ႔ မ်ားမ်ားဖြင့္ေစခ်င္ၿပီး.. ဗုဒၶဘာသာလူငယ္ေတြ ဘာသာေရးအသိရွိေစဖို႔ကို ဆႏၵျပဳေစခ်င္တာပါ။ သူျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵေလးဟာ အင္မတန္ တန္ဖိုးရွိပါတယ္။ တျခားဘာသာကို တိုက္ခိုက္ပုတ္ခတ္ဖို႔ တစ္ခုမွမပါပါဘူး.. ကိုယ့္ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္ေတြကိုပဲ ဘာသာေရးအသိေလးေတြ ရင္ထဲႏွလံုးသားထဲေရာက္ေအာင္ ထည့္ေပးေစခ်င္တဲ့ သေဘာ တရားေလးပါပဲ။ အင္မတန္ တန္ဖိုးရွိပါေပတယ္.။ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမေတြကို က်င့္ၾကံလိုက္နာသူေတြ ရွိေနသ၍.. သာသနာမကြယ္ေပ်ာက္ႏုိင္ပါဘူး။ ကေလးသူငယ္ေတြကို ဘာသာေရးအသိ ထည့္ေပးတဲ့သင္တန္းေတြဟာ.. တကယ္ေတာ့ သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ေနတာနဲ႔ထပ္တူပါပဲ။ ဒီလိုမ်ိဳး လူငယ္တစ္ေယာက္က ကေလး အေယာက္(၁၀၀)ေက်ာ္ကို ဘာသာေရးအသိေတြ ေပးႏုိင္မယ္ဆိုရင္.. ဒီလိုမ်ိဳးလူငယ္မ်ိဳးေတြ ေနာက္ထပ္ အေယာက္(၁၀၀)ေလာက္ ထပ္မံေပၚထြက္လာမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလဲေပါ့ေနာ္..။ ရင္ထဲမွာ ေတြးရင္းေတြးရင္းနဲ႔ေတာင္ ၾကည္ႏူးေနမိျပန္ပါတယ္..။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း ကိုယ္တတ္ႏုိင္တဲ့ဘက္.. ကိုယ္စြမ္းႏုိင္တဲ့ဘက္ကေန အနာဂါတ္ဗုဒၶဘာသာမ်ိဳးဆက္ေတြကို လမ္းမွန္ေပၚတင္ေပးပါလို႔ တိုက္တြန္း လိုပါတယ္..။ လမ္းမွန္ကို မိမိကုိယ္တုိင္ မတြန္းပို႔ႏုိင္ေသာ္လည္း တြန္းတင္ပိုးေပးေနတဲ့ သူေတြကို ေထာက္ပံ့ အက်ိဳးျပဳႏုိင္ပါေစလို႔လည္း ဆႏျပဳမိပါတယ္။ ဒါဟာ.. တကယ္ေတာ့ အနာဂါတ္လူငယ္ေတြရဲ႕ရင္ထဲမွာ ဘုရားတည္ေပးလိုက္တာပါပဲ..။ လမ္းမွန္ကိုခ်ျပေပးႏိုင္တဲ့ တာ၀န္မဟုတ္တဲ့အသိေတြ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္းမွာ ရွိေစၿပီး.. ဘုရားကိုယ္စီတည္ေပးႏုိင္ၾကပါေစ..။

ေမာင္ေကာင္း