ဘုရားဖူးျခင္း အႏုပညာ

အခုလို မိုးရာသီ လြန္ေျမာက္လို. ေအးျမျမ ဆီးႏွင္းေတြ စီစီေဝလာျပီး ေဆာင္းရာသီ ေရာက္ျပီဆို တာနဲ.
က်မတို. လူသားေတြမွာလည္း အလည္အပါတ္ ခရီးေတြ သြားလာတတ္ႀကတာ အစဥ္အလာ တရပ္ပါ။ ရန္ကုန္လိုျမိဳ.ႀကီးေတြမွာဆို“ဘုရားဖူး“အဖဲြ.ေတြ ဦးေမာ့လာႀကသလိုပါပဲ။ ”ဘုရားဖူးျခင္း အႏုပညာ” ဆို
တာ တကယ္ေတာ့ ဘုရားဖူးရန္ “ခရီးသြားျခင္း” အႏုပညာျဖစ္ပါတယ္ ။
ဒါေပမ့ဲ ခရီးသြားတ့ဲ ရည္ရြယ္ ခ်က္- ႏွလံုးသြင္းမႈနဲ.ေစတနာ ကိုလ္ိုက္ျပီး ကြဲျပားသြားပါတယ္ ။
(၁) ဟန္ဘုရားဖူးသြားျခင္း(၂) ကံဘုရားဖူးသြားျခင္း (၃) ဥာဏ္ဘုရားဖူးသြားျခင္း ရယ္လို.လည္း ခဲြျခား ထားတာေတြ. ရပါတယ္ ။
(၁) ဟန္ဘုရားဖူးသြားျခင္း ဆိုတာက ဘုရားကို ေခါင္းစဥ္တပ္ေပမ့ဲ ခရီးထြက္
လိုတာက အဓိက ျဖစ္ျပီး ဘုရားဖူးလိုတာက သာမညပဲျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒါ့ေႀကာင့္လည္း ခရီးစဥ္တစ္
ေလွ်ာက္လံုးေတြ. သမွ် ဘုရား-ဆင္းတုေတာ္ဆိုရင္ ပုဆိန္ေပါက္ ဦးသံုးႀကိမ္ခ် ၊ ေစတီေတာ္ဆိုရင္
လည္း တစ္ပတ္ ေလာက္ လွည့္ပတ္ ႀကည့္ျပီးျပန္လာ တတ္ႀကတာပါ ။ အေပ်ာ္ သေဘာဘရားဖူး
သြားျခင္းပါပဲ။ ဒါကို တတိယတန္းစား “အညံ့ စားဘုရားဖူးသြားျခင္း“ လို.ဆိုပါတယ္ ။
(၂) ကံဘုရားဖူးသြားျခင္း ဆိုတာကေတာ့ “ဘုရားလည္းဖူး လိပ္ဥလည္းတူး“ ဆို
သလို ကုသိုလ္ တစ္ဝက္ အေပ်ာ္ တစ္ဝက္ ခရီးထြက္ျခင္းမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ေတြ.ႀကံဳ
သမွ် ဆင္းတု-ေစတီေတာ္ မွန္သမွ်မွာ အက်အန ႀသကာသနဲ.ရွိခိုး ၊ ပန္း-ဆီမီး-ေရခ်မ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကပ္-
ေစတနာ ထပ္ရွိလာလို. အသျပာေငြေလးပါ လႉဒါန္းကာ ခတ္လန္း လန္းေလး ျပန္လာတတ္ႀကတာပါ ။
ဒါကို “ဘုရားဖူးျခင္းအႏုပညာ“ မွာ “ဒုတိယတန္း အလတ္စား ဘုရားဖူးသြားျခင္း“ လို. သတ္မွတ္ထား တာ
တြ.ရပါတယ္ ။
(၃) ဥာဏ္ဘုရားဖူးသြားျခင္း ဆိုရာမွာလည္း ဘုရားဖူးရန္အတြက္ ဘယ္ေဒသကိုမွ တမင္ သက္ သက္သြား
စရာ မလိုပဲ မိမိခႏၵာကိုယ္ထဲကိုသာ “မဂၢင္ရွစ္ပါး“ လမ္းမႀကီးမွ “သီလ-သမာဓိ-ပညာ“ ဆိုတ့ဲ သိကၡာသံုးပါး ယာဥ္ရထားကိုစီးကာ ဘာဝနာခရီးထြက္ျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္ ။ သာမန္လူမ်ား က “ဘုရားဖူး“ ဆိုျပီး ခရီးေတြ တစ္ခုျပီးတစ္ခု သြား တတ္ႀကေပမ့ဲ တကယ္တမ္းဘုရားဖူးဖို.ဆိုရင္ အေဝးကိုသြားစရာမလိုပါ။ မိမိနဲ.အနီးကပ္ ဆံုး ႏွလံုးသားထဲကိုသြားႀကရမွာပါ-လို.ဆရာေတာ္မ်ားက ေဟာႀကားထားတာ မွတ္သားဖူးပါတယ္ ။
“ပဋိယတၱိ“ ေျမပံုရဲ့ လမ္းညႊန္ခ်က္နဲ.အညီ “ပဋိပတၱိ“ လမ္းမႀကီးအတိုင္း ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ေလွ်ာက္သြားလို. “ ပဋိေဝဓ “ နယ္ေျမထဲ ေရာက္သြားတ့ဲအခါ “သစၥာေလးပါး” တရားပုလင္ထက္မွာ တင့္တယ္ စံပယ္စြာသီတင္း သံုးေနေတာ္မူတ့ဲ “ျမတ္ဘုရား“ ကို ကိုယ္ေတြ.-ဥာဏ္ေတြ.လူတိုင္း ဖူးျမင္ႏို္င္ႀကပါလိမ့္မယ္- လို. လည္းဆိုပါတယ္။ ဘုရားဖူးျခင္း အႏုပညာမွာ “ပထမတန္းစား အျမတ္ဆံုးဘုရားဖူးသြားျခင္း“ လို.ေဖၚျပ ထားပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ “ဘုရား“ ဆိုတာ ေလာကမွာ အျမတ္ဆံုးေသာ အာရံုတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္ ။ အဲဒီ အာရံု ထဲကို
သာ မိမိရဲ့ ေစတနာေလး တစ္ေခါက္ေလာက္ ခုန္ဆင္းသြားမိျပီဆိုရင္ “နတ္ရကန္ထဲ“က်သြားတ့ဲ လူလို မယံုႀကည္ႏို္င္စရာအက်ိဳး ထူးမ်ားကို တသီႀကီး ရလာတတ္ပါတယ္ ။ဗုဒၵျမတ္ဘုရားနဲ.ပတ္သက္လာရင္ ရိုေသျမတ္ႏို္းရွိခိုးရမႈ - ဆက္ကပ္လႉဒါန္းရမႈေတြကို မဆိုထားနဲ. ျမတ္ဘုရား ကုိ တစ္ႀကိမ္းတစ္ခါမၽႊ ျမင္ရ- ႀကားရ- ေအာက္ေမ့ သတိရျခင္းစတ့ဲ စိတ္အာရံုကေလး ျဖစ္ေပၚ လာကာမွ်ႏွင့္ပင္ ဘဝသံသရာတြင္ မိမိတို.အတြက္ စိတ္အခ်ရဆံုး - အားအကိုးရဆံုး - အ ေကာင္းဆံုး ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈတစ္ခု ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ သြားတတ္တယ္လို.လည္း ဆိုထားပါတယ္။
“ဘုရားဖူးျခင္း အႏုပညာ“ မွ အဓိကေဖၚျပလိုတ့ဲ အဓိကပန္းတိုင္ကလည္း တကယ့္“ျမတ္ဗုဒၵ“ကိုအနီးကပ္ ဖူးျမင္ႏို္င္ ရန္ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီလို ဘုရားရွင္နဲ.နီးျခင္း ေဝးျခင္းကိုလည္း ေဒသပမာဏ- ကာလပမာ ဏေတြ နဲ.မတိုင္းတာ မသတ္မွတ္ႏို္င္ပါ။ “သစၥာေလးပါး“ တရားေတာ္ကိုသိျမင္ျခင္းဆိုတ့ဲဓမၼပမာဏျဖင့္သာ သတ္ မွတ္တိုင္းတာႏို္င္မွာျဖစ္ပါတယ္။
ျမတ္ဘုရား ကိုယ္ေတာ္တို္င္ကလည္း “ငါဘုရားရဲ့ သကၤန္းစြန္းကိုကိုင္ျပီး ဖဝါးေျခ ထပ္ ေနာက္မွကပ္ျပီး လိုက္လာေပမ့ဲ တရားကို မသိ မ ျမင္ရင္ႏိုင္ေတာ့ အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ငါဘုရားနဲ. ေဝးကြာေနမွာျဖစ္ေပမ့ဲ
တရားကို သိျမင္ႏို္င္ရင္ေတာ့ ငါဘုရားရဲ့ အနီးမွာတည္ရွိေနသလို ငါဘုရားသည္လည္း အဲဒီပုဂၢိဳလ္
ရဲ့ အနီးမွာပဲ တည္ရွိေနပါတယ္“ လို. မိန္။ေတာ္မူခ့ဲပါသတ့ဲ ။
ဒီ “ဘုရားဖူးျခင္း အႏုပညာ“ မွ အဓိက ေဖၚျပလိုတ့ဲအခ်က္က “ ဘုရားဆိုတာ တရားရဲ့ ကိုယ္စား ေတာ္ျဖစ္
သလို - တရားဆိုတာလည္း ဘုရားရဲ့ ကိုယ္စားေတာ္“ ျဖစ္ျခင္းပါပဲ။ ဒါ့ေႀကာင့္ “ တရားကို
သိျမင္ဟာ ဘုရားကို ဖူးျမင္ျခင္းျဖစ္သလို ဘုရားကို ဖူးျမင္ျခင္းဟာလည္း တရားကိုသိျမင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
(ေတာ္ဝင္ႏြယ္ရဲ့ ဘုရားဖူးျခင္းအႏုပညာ - မွ ေကာက္ႏႈတ္ေဖၚျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္)
ရႊင္လန္းခ်မး္ေျမ့ႀကပါေစ